In april wordt Linde negentien. “We hebben iedereen uitgenodigd voor de koffietafel. Met oranjekoek,” zegt Sjoukje. “Vorig jaar rond deze tijd stond ons hoofd er helemaal niet naar om iets te organiseren. We weten hoe dol Linde erop is om het feestvarken te zijn, maar we moesten nog zo veel regelen. Linde zou achttien worden. En we hadden alle belangrijke beslissingen voor ons uitgeschoven. Het liep Rob over de hoge schoenen.”
Linde woont op een woonlocatie, een halfuur rijden van haar eerste thuis. Het gaat goed. Linde kent haar begeleiders, geniet van de regelmaat en van haar eigen kamer. Sjoukje en Rob komen elke week. Tussendoor als er wat is, en vast iedere zaterdagochtend heen en ’s middags weer terug. “Dan deed Rob daarna nog de administratie voor Linde. Als er wat was. Formulieren, aanvragen of een nieuwe indicatie. Noem maar op.”
“Hij vond dat het erbij hoorde. Maar hij is helemaal niet goed in formulieren. We hebben onze eigen administratie al jaren uitbesteed aan de boekhouder. Die doet de belastingaangifte en alles. Maar Rob stond erop dat hij de papierwinkel voor Linde bleef doen. Ook toen het dossier dikker en dikker werd. Dan kon ik soms tijdens het bezoek al aan zijn gezicht zien dat hij met zijn gedachten bij de stapel papier was.”
“Op een zaterdagmiddag waren we net terug. De auto op de oprit. Even dat moment van stilte. Toen zag ik dat Rob een traan wegveegde. Er was een aanvraag voor de rechtbank binnengekomen. Wie zou de bewindvoerder worden. We wisten dat het moment zou komen. Maar het voelde alsof het allemaal te snel ging. Rob bekende dat hij er tegen op zag. ‘Ik ben hier helemaal niet goed in,’ zei hij.”
“We gingen op zoek naar een oplossing. Via andere ouders hoorden we over Stichting Cliënt Support. We belden voor een eerste gesprek. Geen grote verwachtingen. Gewoon maar eens zien. Ze vroegen naar Linde. Niet naar de formulieren of indicaties, maar naar wie ze is. Wat haar blij maakt. Toen we weer op de oprit stonden, legde Rob zijn hand op mijn knie. ‘Dit voelt goed,’ zei hij.”
We hebben Stichting Cliënt Support door de rechtbank laten benoemen als bewindvoerder voor Linde. En als we nu op zaterdagmiddag thuiskomen, ligt er geen stapel papieren op Rob te wachten. Je merkt aan Rob dat hij er helemaal bij is als we op bezoek komen. We kunnen weer gewoon Heit en Mem zijn. En we hebben de oranjekoek al besteld.
De ervaringsverhalen die we op deze pagina’s delen zijn gebaseerd op de ervaringen van ouders, familieleden en medewerkers van Stichting Cliënt Support. De situaties zijn herkenbaar en echt, maar namen en persoonlijke details zijn aangepast om de privacy van betrokkenen te beschermen. Herkent u zich in een van deze verhalen? Neem gerust contact met ons op.